Ibiza Beach Party (Mobile)

Ibiza od zawsze kojarzona była z kosmiczną zabawą, dyskotekami, wyrywaniem gimnazjalistek i walkami na sztachety. A nie, przepraszam, te dwie ostatnie atrakcje to tylko na polskich dyskotekach. Na Ibizie znajdują się najlepsze światowe kluby, bary i dyskoteki. Kursuje tam nawet specjalny Disco Bus, rozwożący turystów po klubach. Po co Wam o tym pisze? Bo w podobnym klimacie jest recenzowana przeze mnie gra, ale co by Wam tu dalej nie bajerować, zapraszam do lektury.

Jako, ze w opisie nie wspomniałem nic o samej grze, naprawię swój błąd w tym akapicie. Nie oczekujcie od tej pozycji specjalnej fabuły, wielkich zwrotów akcji, wyrywania gimnazjalistek i tym podobnych. Nawet producent, firma Gameloft, na samym wstępie gry zaznacza, że jest to produkcja, składająca się z minigier. Z czterdziestu czterech minigier. Gra jest swoistym klonem Wario Ware z konsol Nintendo. Nie uważam tego za minus - wręcz przeciwnie. Bardzo fajnie, że ktoś wpadł na pomysł rozpowszechnienia tego typu gier. Przejdźmy więc do samej gry.

Jak już wcześniej napisałem, wita nas wpierw komunikat o typie gry i jej sterowaniu, a dopiero potem logo gry, miła muzyczka i przejrzyste menu. Do wyboru dostajemy tryb główny, czyli Story Mode i dwa rodzaje Challenge - Time Attack (jak najdłuższe granie w jedną grę) oraz Survival (przejście jak największej ilości minigier po kolei). Zajmiemy się trybem najciekawszym, mianowicie Story Mode. Lądujemy na mapce, w której skład wchodzi osiem lokacji, na każdej mamy do przejścia siedem minigier. Po przejściu jednej lokacji, odblokowuje nam się następna i tak w koło. Całe szczęście, że zróżnicowanie minigier nie pozwala się znudzić.

Minigry zasługują na oddzielny akapit. Jak wspomniałem wcześniej, mamy do dyspozycji 44. Czy to dużo, czy to mało, trudno mi określić, Patrząc przez pryzmat Wario Ware, to mało, jednak patrząc na to, jak na grę dla tzw. Casual Players, jest to liczba wystarczająca. Tak więc mamy ucieczkę przed napalonymi dziewczynami, przeciąganie liny, skakanie po skałach, wspinaczkę, pływanie, nurkowanie, jazdę samochodem. I 36 pozostałych, które odkryjecie sami. Co ważniejsze, gry się prawie nie powtarzają, co jest niewątpliwym plusem.

Grafika w tej grze jest, jakby to delikatnie ująć... umowna. Nie spodziewajcie się wielkich fajerwerków graficznych, bo i tak developerzy odwalili kawał dobrej roboty, wrzucając tyle gier. Bardzo ładnie są wykonane tła - aż miło popatrzeć. Właściwie to taka grafika jest wystarczająca, ha, moim zdaniem grafika 3D czy zbyt duża szczegółowość mogłaby popsuć grywalność, bo zamiast na grze, skupialibyśmy się na piersiach panienek i innych szczegółach. Tak więc, jest dobrze.

Grywalność stoi na najwyższym poziomie. Gry są szybkie, trwają po kilka sekund, z czego dwie sekundy mamy na zapoznanie się z zasadami (np.: "drive" lub "brake) i kilka na samą grę. Większość z nich mieści się w pięciu sekundach.

Sterowanie jest, a właściwie go nie ma. 90% gier obsługujemy jednym przyciskiem, w niektórych przypadkach trzeba używać np.: lewo/prawo. Nie mamy problemów ze spamiętaniem, za co odpowiada który klawisz, ale też taki cel przyświecał producentom.

Podsumowując, jest to produkcja krótka, ale przyjemna. Taka w sam raz, by pograć, czekając na autobus lub na dziewczynę, jak się spóźnia. Hardcore'owi gracze pewnie patrzą na tego typu produkcje z pogardą, ale to nie dla nich. Marzy mi się taka Ibiza Beach Party w wersji Symbian, z możliwością ściągania nowych minigier, porównywania wyników przez Internet i grą z użyciem kamery i mikrofonu... Może N-Gage? A tak sobie tylko gdybam...