Paris Hilton's Diamond Quest

Czy ktokolwiek mógłby się spodziewać, że gra sygnowana śliczną blond buźką dziedziczki jednej z największych światowych fortun może być rewelacyjna? Wszak producenci gier przyzwyczaili nas do tego, że gry na licencji (jakiejkolwiek) mogą być nawet poniżej przeciętnej... A to ci niespodzianka!

Może to nieładnie tak od razu przyznawać, że gra jest świetna, ale cóż innego można powiedzieć? "Paris Hilton's Diamond Quest" jest produkcją, stojącą na naprawdę wysokim poziomie. Z tematu "Diamonds", zdawałoby się już mocno wyeksploatowanego, Gameloft uczynił kolejny raz rozrywkę na najwyższym poziomie.

Zasasy gry, oczywiście, nie zmieniły się - mamy planszę z różnokolorowymi klejnotami, które należy ściągać systemem "co najmniej trzy w linii". Jednak Gameloft rozbudował pomysł, dodając parę fajnych smaczków.

Podstawową zabawą jest zdobycie wymaganej ilości pieniędzy (no przecież, że nie punktów, w końcu gramy o względy Paris Hilton!). Za każdy poprawnie zdjęty z planszy ciąg otrzymujemy dolary. Rzecz jasna - im więcej klejnotów w ciągu, tym więcej kasy. Dodatkowo mamy diamenty o specyficznych właściwościach, np. zdjęcie całego rzędu lub wszystkich diamentów jednego typu. Tworząc ciąg z takim klejnotem, można nieźle zarobić! Uważny i dokładny Gracz z pewnością będzie tak kombinował, by w jednym ruchu zdjąć jak najwięcej kolorowych świecidełek. Także ten tryb raczej nie przysporzy nikomu kłopotu, nawet w najtrudniejszej opcji zdobycia 5000$ (a za jeden klejnot jest zaledwie dyszka). Oczywiście, gra jest na czas.

Plansza z diamentami zmienia swój wizerunek w trakcie gry. Każde pole, na którym coś się działo zmienia swe tło z czarnego na turkusowe. To jest właśnie kolejny typ misji: należy w ustalonym z góry czasie zmienić wszystkie pola na planszy - czyli na każdym kwadracie musi być dokonana jakaś akcja.

Mamy tu także nieśmiertelne "memory". Należy w odpowiednim czasie zdjąć wszystkie ukryte pary diamentów, odsłaniając obrazek (najczęściej wizerunek młodej milionerki lub jej pieska). W miarę rozwoju gry, plansze stają się coraz większe, a czasu ciągle pozostaje taka sama ilość. W tym trybie rozgrywki liczy się także celność, nawet jeśli zmieścimy się w czasie, a celność będzie zbyt mała - sorry, no bonus.

Kolejnym trybem gry jest zdjęcie z planszy wymaganej liczby klejnotów takiego samego koloru. Tu raczej też nie przewiduję trudności - każdy, kto potrafi rozróżniać kolory, z pewnością da sobie radę (ci, co nie potrafią też, bowiem diamenty różnią się od siebie nie tylko barwą, ale i kształtem :) ).

Ostatnim zadaniem do wykonania jest obowiązek zdjęcia wszystkich diamentów z planszy. Te etapy różnią się od innych ilością klejnotów. Są z góry poukładane, należy po prostu chwilę pomyśleć, jak się zabrać do rzeczy, by nie pozostało nic. W razie złego ruchu cofamy się klawiszem 1.

Rozpoczynamy grę w trybie Instant Play. Krok za krokiem brniemy przed siebie, rozwiązując w ustalonej kolejności kolejne plansze. W razie wpadk,i przechodzimy do kolejnego etapu, a następnie po jakimś czasie wracamy do tego niezaliczonego. W trakcie gry odkrywamy kolejne bonusy: niewielkie (jak zdjęcia Paris, dostęp do różnych domów mody), ale i konkretne, jak kolejne miasta, w których - jak się okazuje - znajdują się nasze plansze. W pewnym momencie, gdy nie pozostaje już nic do odkrycia, przechodzimy na tryb Diamond Challenge, gdzie mamy dostęp do wszystkich miast, w których poszło nam nie najlepiej - tu można poprawić swój wynik.

Bonusami, które odkrywamy w trakcie gry, są także kolejne tryby: Time Attack, Fortune Telling, Diamonds Are Forever, Forget Me Not. Time Attack to gra na czas, rzecz jasna. Chodzi o zdobycie jak największej ilości dolarów przed upływem ustalonego z góry czasu. Coś dla maniaków punktacji. Fortune Telling to tryb, gdzie znowu mamy do czynienia z odwracaniem tła klejnotów: gdzieś na planszy ukryte jest ciasteczko z wróżbą. Należy je odnaleźć - oczywiście naszym oczom ukaże się wróżba. Diamonds Are Forever - tu czeka nas walka mniej stresująca, bowiem nie ma odliczania czasu. A system jest doskonały: należy zdjąć określoną liczbę klejnotów (obojętnie jakich) tylko po to, by wymagania wzrosły. Najpierw 50, potem 100, 250... Za każdy kolejny etap otrzymujemy nową rangę. Forget Me Not - jak sama nazwa wskazuje, tu mamy do czynienia z diamentowym memory.

Grania starczy na mnóstwo czasu - jest to jeden z tytułów, które naprawdę pokazują, iż gry na telefony komórkowe też mogą przyciągnąć na dłużej. Przyczynia się do tego system Achievments - jeśli Gracz się uprze, to jest naprawdę wiele dodatków do odkrycia (fotografie, różne przedmioty), ale to wymaga samych najlepszych wyników po kilkunastu (co najmniej) godzinach intensywnej gry. Grafika jest doskonała - nie jest to żadne 3D, nie ma też nic wyjątkowego - po prostu pasuje jak ulał do gry. Na ekranie dużo się dzieje - wybuchy, światełka, bajery; do tego dodajmy jeszcze fakt płynnej animacji klejnotów i mamy sto procent zadowolenia. Podobnie zresztą dźwięki. "Paris Hilton's Diamond Quest" to jedna z tych gier na komórkę, w której nie chce się wyłączać dźwięków, które idealnie uzupełniają rozgrywkę, ba - bez nich rozgrywka traci część uroku. W trakcie gry Paris urzeka nas swymi komentarzami, chwali, głaszcze po głowie i w ogóle i w szczególe. Aż się chce żyć. :)

Wcześniej nawet nie wiedziałem, kim to jest ta cała Paris Hilton. Teraz - dzięki firmie Gameloft - zapamiętam słodką blondynkę dzięki bezapelacyjnie jednej z najwspanialszych i najlepszych gier w stylu "Diamonds" na telefony komórkowe.