Bridge Bloxx

Ktoś kiedyś powiedział, że najprostsze sposoby są najlepsze. Muszę przyznać, że zgadzam się z tym stwierdzeniem w stu procentach. Zwłaszcza po najnowszej produkcji Handy Games, w której pomysł jest po prostu rewelacyjny w swej prostocie - oto mamy niepowtarzalną okazję zostać budowniczym mostów, a pod tą niepozorną informacją kryje się doskonała, wciągająca ale i wymagająca gra logiczna.

Swego czasu było kilka nawet dość znanych gier na PC typu shareware, w których celem była konstrukcja mostu ponad przepaścią, rzeką czy czymś podobnym. Aż zdziwienie bierze, że na nasze wspaniałe telefony komórkowe gra tego typu ukazuje się w roku 2008.

Gra od samego początku wydaje się być bardzo minimalistyczna. Wesoła, wpadająca w ucho muzyczka, prosta, lecz niezwykle przyjemna dla oka grafika przy pierwszym uruchomieniu nie obiecują zbyt wiele. Wystarczy jednak uruchomić grę właściwą, by dać się porwać bez reszty.

Oczom Gracza ukazuje się przepaść. Stworzona przy naprawdę niewielkim wysiłku graficznym, lecz mimo to idealnie pasująca do tego typu gry. Widoczność i klarowność sytuacji w grach logicznych to podstawa. Zadanie wydaje się być proste - przy pomocy odpowiednich narzędzi należy naprawić most, który przestał być bezpieczny. Tylko od pomysłów Gracza zależy w jaki sposób będzie przebiegała naprawa. U dołu ekranu znajduje się menu wyboru narzędzi. Przy różnych mostach do dyspozycji mamy różne elementy, które składają się ze skały, drzewa bądź stali. Można je podzielić na trzy główne kategorie: bloki, dzięki którym zbudujemy trwałe kolumny, trójkąty, które odpowiednio wykorzystane utworzą łańcuch nie do rozerwania i wreszcie liny, dzięki którym połączymy ze sobą całość. I tu, w tym miejscu znajdujemy największą zaletę gry: otóż wcale nie jest powiedziane, że należy wykorzystać wszystko, co jest do dyspozycji! Można się bawić, wybierać i przebierać, budować najdziwniejsze konstrukcje - nie jest ważne, jak most wygląda, liczy się tylko, czy jest trwały. Większość z plansz zatem można kończyć na kilka różnych sposobów, co przedłuża żywotność gry w znaczącym stopniu.

Nie mamy praktycznie żadnych ograniczeń... no, prawie. Do wykorzystania mamy kilka elementów z góry zaplanowanych dla danej planszy. Wiadomo - most kamienny nie będzie się wspierał na drewnianych kolumnach i na odwrót. Drugim ograniczeniem jest czas - w lewym górnym rogu ekranu znajduje się stale powiększający się pasek, symbolizujący kiedy nadjedzie pociąg. Także pośpiech jest wskazany (choć mówią, że to zły doradca). Gdy ukończyliśmy most wcześniej, można pociąg wywołać poprzez klawisze # i *. Trzecie, chyba najważniejsze ograniczenie to pieniądze... Tak, tak, drogi Graczu - i tutaj także dotarł kapitalizm. Masz pewien budżet, który musi wystarczyć na całą budowę. Także rusz głową, zastanów się, pomyśl - każdy z elementów ma swoją cenę i nie jest ona mała.

Oprócz tworzenia, w grze możemy także niszczyć. Odpowiednim klawiszem wywołujemy dodatkowe menu, gdzie do wyboru jest mały dynamit i jego większy odpowiednik. Niewielki ładunek wybuchowy pozbawi most wybranego fragmentu konstrukcji. Większy rzecz jasna zniszczy kilka elementów - czasem można nawet się zdziwić, jak niewiele zostaje na ekranie... Cóż, budowa mostów to poważna sprawa.

Na koniec każdego z etapów (a jest ich około 30, a każdy następny bardziej wymagający) pozostaje już tylko obserwować jazdę próbną. Wypadało by nawet być w tym pociągu, wiadomo, kodeks budowniczych mostów zobowiązuje... Jednak w dzisiejszych czasach trudno o fachowców, zatem obserwujemy przejazd z boku, by w razie wpadki szybko konstruować most od nowa. Ktoś tam się musi poświęcić dla sprawy...

Niestety na tym etapie gry trafiamy na pewną wadę - niewielką, lecz nieco psującą zabawę. Spodziewałbym się obserwacji pełnej napięcia: pociąg zbliża się do mostu, wjeżdża, powietrze z mych płuc wydostaje się ze świstem, który spowodowało pełne nerwów wstrzymywanie oddechu. Dociera do połowy mostu... wreszcie do końca, udało się!

Ale nie - w "Bridge Bloxx" natychmiast po pojawieniu się pociągu Gracz jest informowany o sukcesie bądź porażce. Po prostu most zawala się, a durny maszynista pruje dalej, prosto w przepaść, w którą wpada kolejka lokomotywy i wagonów. Gdy most nie ulegnie natychmiastowemu zniszczeniu, to już wiadomo, że jest dobrze. Taki niewielki, choć nieco rażący błąd. Ale nie można mieć wszystkiego. Gra w sumie stworzona jest do logicznej zabawy przy budowie, a nie wyżywaniu się na Bogu ducha winnych maszynistach. Wypada także wspomnieć, że w przypadku dobrej gry odblokowuje się dodatkowy tryb "Sandbox", czyli znana z wielu pozycji "piaskownica", gdzie - jako domorośli budowniczowie - możemy się wyżywać do woli, tworząc coraz to bardziej egzotyczne konstrukcje.

Zabawa jest przednia. Naprawdę trudno jest oderwać się od telefonu. Nieraz i nie dwa zdarzają się takie sytuacje, gdy Gracz kombinuje na maksa, komórki szare zmieniają kolor na czerwony od totalnego rozgrzania... a ostatecznie okazuje się, że rozwiązanie jest tak banalne... Po niemal każdym z etapów na Gracza czeka dzika satysfakcja i radość. Gra zawiera w sobie także sporo małych dodatków, smaczków, które uprzyjemniają rozgrywkę, jak na przykład widoki rozbitych wraków samochodów w wąwozach (dodatkowa motywacja), bądź zróżnicowane wagony w pociągach. Wszak wiadomo, że pociąg osobowy to znacznie większa odpowiedzialność dla budowniczego - tyle ludzkich istnień zależy od jego talentu...