Dzień Dobry! #782

W drzwiach do mojej sali tronowej pojawiła się połowa głowy. Za nią, po cichu wsunęła się druga połowa i reszta jegomościa, który okazał się być nowym sługą Rogatego Tronu Rogatego Lorda. Obleczony w standardową czarną szatę całkiem nieźle wtapiał się w otoczenie, cicho sunąc w kierunku mojego tronu. W momencie, kiedy już miał wygłosić Kolejny Nudny Raport, Aghroghron (bo tak chyba nazywał się ten konkretny sługa) zamarł i począł bacznie rozglądać się na boki. No tak, nie poinstruowałem biedaka, że dzisiaj będę ćwiczył z Draculą zwis w dół, znaczy zamienię miejscami sufit z podłogą, nic więc dziwnego, że wpadł w konfuzję nie mogąc znaleźć swego pana na tronie.

- Ekhm - chrząknąłem, próbując zwrócić uwagę służalca. Niestety, miast spojrzenia w górę obiekt zareagował podejściem do stojącego w rogu wazonu i wpatrywaniem się w niego, najwyraźniej licząc, że siłą woli zamieni go w moją osobę. Dureń, będę musiał potrącić mu z wypłaty jakieś pięć dusz.

Aghroghron w dalszym ciągu uparcie wpatrywał się w ten biedny wazon, a ja zacząłem się zastanawiać, czy będzie na dzisiaj coś do poczytania. Szybko przejrzałem rejestr wczorajszych wydarzeń i z pewnym zdziwieniem (tudzież rozczarowaniem) stwierdziłem, że drugi dzień z rzędu muszę obejść się smakiem. Cóż, może na weekend te plugawe serwery wyplują kilka tekstów.

Ciężko w to uwierzyć, ale mój sługa nadal uznawał wazon za obiekt zdecydowanie najbardziej wart uwagi w całej sali. Chyba każę wysłać mu go do pokoju, skoro tak mu się spodobał. Po cichu zeskoczyłem z belki wiszącej pod sufitem, na której ćwiczyłem zwisy-głową-w-dół i podeszłem do GrajMaszyny. Wprawnym ruchem wybrałem odgrywanie wczorajszych dedykacji. Moje ucho z pewnym zadowoleniem rozpoznało w pierwszych rytmach dedyka dla Moskita, który był cokolwiek niezdecydowany jeśli chodzi o wybór konkretnego kawałka. Na wszelki wypadek spojrzałem w kierunku rogu sali, gdzie przerażony sługa usiłował właśnie wpełznąć do wazonu. Gdzie ja go znalazłem, u kaduka gromowładnego - pomyślałem, rozpoznając w kolejnym utworze coś dla Ndysha. Nie zajmując się już obserwowaniem tego, co mój nowy sługa wyrabiał z wazonem, posłuchałem muzycznej uczty, na którą wczoraj zasłużyli sobie HS176 (Wintersun, kiedy nowy album?), Khorne oraz Adimus11 i Sand. Z pewnym zdumieniem odkryłem, że maszyna znalazła nawet coś dla Danioba, ale zanim zdołała wydać z siebie jakikolwiek dźwięk wyświetliła piękny napis o braku kredytów po czym przeszła w stan spokojnego oczekiwania. Zakląłem po cichu.

Odwróciłem się, chcąc wyruszyć na spoczynek do standardowej trumny wyściełanej świeżymi dziewicami, kiedy moją uwagę zwróciła para oczu. Para błyszczących i zdecydowanie gapiących się na mnie oczu, które zdecydowanie należałby do Aghroghrona. Był albo bliski płaczu, albo ucieczki. A może i jednego i drugiego, w tym miejscu nigdy nie wiadomo, czego się należy spodziewać.
- Tekstów nie ma! - zaraportował, przezwyciężając chwilową słabość.
- Tak, wiem, że nie ma - odpowiedziałem zrezygnowany, wiedząc, że nie uda mi się już wymknąć bez wysłuchania nudnego jak ostatni poziom Simsów raportu. Z morza słów, które wartkim ciągiem wylewało się z ust sługi wychwyciłem jedynie kilka:
1. Gobliny przyniosły nowy obrazek i nikt nie wie, skąd go tym razem wykradły
2. Nowa kolonia ma problemy. Problem w tym, że znowu wszyscy w zamku zapomnieli, co to za kolonia i kto ją tym razem założył
3. Ogry zeżarły jakiegoś Mikołajewa Świętoczynnego. Czy jakoś tak. Podobno możemy mieć przez to kłopoty, dlatego przewidziano nagrodę dla każdego, kto prześle zdjęcie nowego kandydata na tę pozycję. Niekoniecznie musi on być goblinem, ważne aby nosił się w czerwieni i miał brodę. Długą brodę.
4. Dedykacja od zespołu wściekłych orków czeka też na tego, kto poprawnie ułoży puzzle, które zaprojektował jakiś szalony mag.

- Dość! - przerwałem potok słów Aghroghrona, z ulgą witając chwilową ciszę. Odwołałem go do Bardzo Ważnych Prac, po czym wyruszyłem w kierunku sypialni, w myślach wybrawszy już dzisiejszego enjoya.