Heavy Rain: The Origami Killer 3

Gdy za kolejnego exclusive'a na PS3 zabierają się ojcowie Fahrenheita, nie do końca wiadomo, czego się spodziewać. Są ekipy nieprzewidywalne, które niczym uśpiony wulkan czają się w cieniu, by w określonym czasie eksplodować i skupić na sobie uwagę całej branży.

Eugeniusz Siekiera

W przypadku Heavy Rain pewni możemy być chyba tylko jednego - miłośnicy oryginalnych i niebanalnych projektów znów dostaną w swoje ręce produkt, który zaskoczy, a niektórym niedowiarkom być może otworzy oczy i sprawi, że przestaną lekceważąco spoglądać w stronę tej gałęzi rozrywki.
Czym tym razem Quantic Dream zamierza porazić nasze zmysły? Rewolucyjnym systemem, który będzie odpowiadał za wiarygodne i realistyczne przedstawienie emocji bohaterów. Kluczową rolę w tym temacie ma odgrywać twarz - z reguły najsłabsza strona postaci w grach komputerowych, bo sztuczna, nierzadko kompletnie pozbawiona wyrazu. Heavy Rain ma zrewolucjonizować ten temat i już zaprezentowane kilka lat temu demo pozwoliło zakładać dość ostrożny optymizm. Silnik gry i wykorzystanie technologii motion capture pozwoli wygenerować obrazy, jakich nie uświadczyliśmy jeszcze w grach video. Od radości poprzez niedowierzanie, strach, gniew, smutek, a nawet płacz - te i inne stany emocjonalne będą odzwierciedlane na twarzach postaci w czasie rzeczywistym. O dokładności i przywiązaniu twórców do detali niech poświadczy fakt, iż w gałkach ocznych będą odbijać się elementy otoczenia.

W Heavy Rain przyjdzie nam się wcielić w czterech zróżnicowanych bohaterów. Niewiele jak na razie wiemy o samej fabule. Ma być równie mroczna jak w we wcześniejszej produkcji Quantic Dream, z drugiej strony nie powinniśmy uświadczyć diametralnych zmian klimatu i przeskoków gatunkowych (Fahrenheit, jak pamiętamy, z rasowego thrillera przeistoczył się z czasem z naciągane SF). Na chwilę obecną znamy jedynie kilka luźnych informacji na temat wątku traktującego o niejakiej Madison Paige, która podążając tropem serii brutalnych morderstw, koniec końców trafia do domu wypychacza zwierząt.

Podobnie jak w przypadku Fahrenheita, ciężko sklasyfikować gatunkowo najnowsze dzieło ekipy. Mówi się o przygodówce, ale darmo tu szukać klasycznych dla tego gatunku rozwiązań. Osobiście obstaję przy tym, by darować sobie sztuczne szufladkowanie, bowiem ojcowie Heavy Rain po raz kolejny próbują stworzyć coś zupełnie odmiennego - interaktywny film, w którym autentycznie będziemy zaangażowani w emocje animowanej postaci. Filmowość przedstawionego świata nie ograniczy się jedynie do charakterystycznych ujęć kamery czy niezwykle realistycznej animacji postaci (gdy bohater lub bohaterka przed kimś ucieka, może się potknąć, choć naturalnie wcale nie musi). Kluczową kwestią w tym przypadku będą wspomniane emocje.

Warto ten element podkreślić, gdyż mówi się o nim wszędzie tam, gdzie twórcy tego niesamowitego projektu zabierają publicznie głos. Ich dzieło skierowane będzie do dojrzałego odbiorcy, który odpowiednio czuje i rozumie problematyczność leżącą w wyborach moralnych, te z kolei najczęściej niewiele mają wspólnego ze schematem bieli i czerni. W prawdziwym świecie wszystko zależne jest tak naprawdę od punktu widzenia obserwatora i informacji, jakie posiada. Tu z kolei kłania się niesamowity, znany już z Fahrenheita sposób przedstawienia akcji i pozostawienie grającemu szerokiego spektrum wyborów. W przypadku większości sytuacji tylko od naszej inwencji będzie zależało rozwiązanie danego problemu. Możliwości ma być bez liku i na każdym kroku będziemy musieli podjąć decyzję, nierzadko pod presją czasu. W gorętszych momentach nie zabraknie również sekwencji Quick Time Events. Oczywiście nasz wybór będzie miał konkretny wpływ na przyszłe wydarzenia, choć podstawowa nić fabularna będzie liniowa i w tej materii nie przewiduje się żadnych alternatywnych rozgałęzień scenariusza.

Za skomplikowaną siatką relacji, zależności i powiązań pomiędzy poszczególnymi wydarzeniami z konieczności stać musi ogromna interaktywność przedstawionego świata. Jeśli każdą, najbardziej błahą sprawę chcemy załatwić na kilka sposobów, świat gry musi być otwarty na inwencję gracza. Dlatego też do domu wspomnianego wypychacza zwierząt będzie można wejść frontem, bądź przez otwarte okno. Gdy ten przyłapie nas na myszkowaniu, możemy uciec (tu znów kilka możliwości) lub stanąć do walki, a w przypadku wygranej aresztować drania bądź zabić. Gdy zginiemy, miast napisu Game Over przeskoczymy automatycznie w skórę innej postaci. Dzięki takim zabiegom zachowana ma być nienaganna płynność rozgrywki, bez zbędnej i frustrującej konieczności powtarzania tych samych fragmentów etapu (choć gwoli ścisłości należy dodać, że taka możliwość też będzie). Nie do końca wyobrażam sobie, jak sprawdzi się to w praniu, ale wierzę w sukces ekipy Quantic Dream. Już wcześniej mieli okazję udowodnić, że nie rzucają słów na wiatr.


Oceń materiał:

• 0 zgiń
• 0 graj